وبلاگ

هر وقت حرف از مهم‌ترین و زیربنایی‌ترین دستگاه کشور می‌شود، همه به وزارت آموزش و پرورش اشاره دارند؛ اما وقتی به عمل می‌رسد، این وزارتخانه آنطور که باید و شاید مورد توجه قرار نمی‌گیرد.
این مهم‌ترین گلایه فرهنگیان است که همواره مطرح می‌کنند و به همین دلیل، انتخاب وزیری شایسته برای این وزارتخانه بسیار مهم است؛ وزیری که آگاه به مشکلات وزارتخانه باشد و بتواند با درایت به رفع آنها بکوشد.
در روزهای قبل از انتخابات ریاست‌جمهوری، برخی افراد تلاش می‌کردند به هر نحوی شده، خود را در میان گزینه‌های پیشنهادی وزارت آموزش و پرورش قرار دهند و این موضوع در روزهای بعد از انتخابات و انتخاب رئیس‌جمهور دولت سیزدهم، شدت بیشتری گرفت.
در گمانه‌زنی‌ها اسامی مختلفی به عنوان گزینه پیشنهادی وزیر آموزش و پرورش مطرح می‌شد و نکته قابل تأمل این جریان، عدم پذیرش حداقل نسبی هر کدام از گزینه‌ها از سوی گروه‌های مختلف فرهنگیان بود. وقتی هم که بحث سه گزینه پیشنهادی آموزش و پرورش مطرح شد، گروه‌های مختلفی با گزینه‌ها مخالفت کردند اما در نهایت یک نفر از این میان انتخاب شد.

گزینه پیشنهادی وزارت آموزش و پرورش کیست؟

حالا «حسین باغگلی» به عنوان وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش در کابینه دولت سیزدهم به مجلس شورای اسلامی معرفی شده ‌است؛ او متولد ۱۳۵۷ بوده و دارای مدرک دکترای علوم تربیتی (فلسفه تعلیم و تربیت) است و هم اکنون هم به عنوان عضو هیأت علمی این دانشگاه فعالیت می‌کند.
عنوان شده که وی دارای دیپلم فنی‌وحرفه‌ای در رشته الکترونیک، کارشناس علوم تربیتی (مدیریت و برنامه ریزی آموزشی) از دانشگاه فردوسی ‌مشهد، کارشناسی ارشد علوم تربیتی (تاریخ و فلسفه آموزش و پرورش) از دانشگاه تهران و دکترای علوم ‌تربیتی است.‌

اما درباره سوابق اجرایی آقای باغگلی باید گفت که او به مدت سه سال است که مدیرعاملی بنیاد فرهنگی رضوی را بر عهده دارد؛ بنیاد فرهنگی رضوی، مدیریت مجموعه مدارس آستان قدس رضوی یعنی مدارس امام رضا (ع) و پردیس تربیتی توانا با ‌رویکرد عام‌المنفعه را بر عهده دارد که شامل ۱۹ مدرسه و بیش از ۷ هزار دانش‌آموز در مناطق مختلف شهر ‌مشهد و برخی دیگر از شهرهای خراسان رضوی به ویژه در مناطق محروم و کم‌بضاعت است.
همچنین عنوان شده است که آقای باغگلی، عضو متخصص کارگروه پرورشی اداره کل آموزش و پرورش خراسان رضوی و دبیر شورای ‌علمی جشنواره ملی فعالیت‌های دینی و قرآن معلمان ابتدایی دانشگاه فرهنگیان بوده است.‌ البته گزینه پیشنهادی آموزش و پرورش به مدت حدود 5 سال به تدریس در دانشگاه فرهنگیان پرداخته و در انجام مطالعات پشتیبان سند تحول بنیادین آموزش و پرورش همکاری داشته است ضمن اینکه عضویت در انجمن فلسفه تعلیم و ‌تربیت ایران، مشاور تخصصی در طراحی برنامه‌های آموزشی تربیتی در مدارس شهر مشهد، طراحی مدل ‌دبستان ابتدایی رشاد و راهبری مدیریتی آن (به مدت سه سال) و عضو کارگروه مدارس تحول‌خواه مشهد ‌مقدس از دیگری مواردی است که در رزمونه وی اشاره شده است.
طراحی و اجرای سامانه آموزش مجازی، راه‌اندازی مرکز نوآوری‌های تربیتی، راه‌اندازی ‌پردیس تربیتی توانا در تهران، مدلسازی تربیتی از جمله طراحی و اجرای مدل اختصاصی پیش‌دبستانی ‌اسلامی و رضوی با رویکرد تجربه‌ زیست اجتماعی، پیاده‌سازی رویکرد مدرسه‌محوری در برنامه‌ریزی و ‌بودجه‌ریزی مدارس امام رضا(ع)، فعالیت‌های بین‌المللی با رویکرد شبکه‌سازی فعالان و مدارس اسلامی کشورهای مختلف و همکاری در طراحی و برگزاری اولین کنفرانس بین‌المللی تربیت در ادیان توحیدی، ‌تولید بسته‌های یادگیری الکترونیک در حوزه‌های مختلف (۲۰ هزار دقیقه)، راهبری شبکه ملی خادمیاری تربیتی نوجوانان، راه‌اندازی و تجهیز دو باب ‌مدرسه در شهرستان محروم سرخس (ابتدایی اول و دوم) از دیگر فعالیت های وی به شمار می‌آید.‌

واکنش‌ها به گزینه پیشنهادی آموزش و پرورش

خبرنگار فارس با تعدادی از کارشناسان حوزه آموزش و پرورش درباره گزینه پیشنهادی آموزش و پرورش به گفت‌وگو پرداخت. برخی از کارشناسان نسبت به اینکه یک فرد جوان و با نگاه تحولی وارد آموزش و پرورش شود، ابراز امیدواری کردند اما همین افراد عنوان کردند که تحول در سطح کوچک با تحول در سطح کلان بسیار متفاوت است و فرد باید دارای توانمندی بالایی باشد.
گروهی نیز نسبت به عدم فعالیت وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش در بدنه رسمی این وزارتخانه گلایه داشتند و معتقد بودند که فردی باید وزیر شود که سلسله مراتبی را در این وزارتخانه طی کرده و با مشکلات صف و ستاد آشنایی داشته باشد.
برخی هم معتقد بودند که وزیر آموزش و پرورش بیش از تجربه ستادی خود، به مشاوران با تجربه و توانمند نیاز دارد هر چند که عده‌ای معتقدند پیچیدگی‌های دستگاه تعلیم و تربیت آنقدر زیاد است که به همین راحتی‌ها کسی نمی‌تواند از پس آن بر آید.
حالا باید دید نظر نمایندگان مجلس درباره گزینه پیشنهادی وزارت آموزش و پرورش چیست و آیا تجربه آقای باغگلی را برای وزارت کافی می‌دانند؟